Ik vraag me af als ouder zijde,wordt mijn zoon wel goed verzorgt,zijn ze capabel om dit werk te doen met autistische kinderen.
Mijn zoon werkt,ja met blokken spelen,dag programma is erg overzichtelijk met 3 picto's blokken spelen eten lezen.
gisteren waren wij onverwachts naar mijn zoon toe gegaan,moest nogeten om half 14.30u 'mid.
Nu zijn knie'en helemaal blauw wat gebeurd er allemaal daar,hebben ze mijn zoon weer tegen de grond aan gewerkt,kon hij het ons maar vertellen,maar helaas,wij moeten het onder vinden als we daar onverwachts komen,ze liegen want hij doet het zo goed,hij word toch niet mishandeld? het ziet erwel naar uit.
Ik als moeder ben radeloos,en ben bang dat je zover gedreven wordt, dat ik niet als moederzijnde voor MIJZELF in sta.
Mijn zoon kennen wij niet boos,of dat hij al zijn spullen kapot maakt, ik ben bang dat ik mijn zoon verlies,en mijzelf, dit mag niet gebeuren in instellingen die 24u pd voor je kind zorgt.
En tot overmaat was gisteravond zijn avond eten 3 pannekoeken vla met vruchtjes en 1 ijsje, daarom ziet hij er zogoed uit.
Wie kan mij helpen,dit mag niet voor mijn zoon,en ook niet voor andere cliente's







wanneer maak je als ouders de juiste keuze voor je kind,
je wilt niks liever dat het goed gaat,zonder de stress en de prikkeling die hij ondervind
Hij is mijn 21 jarige kind,die struktuur,veiligheid vraagt,maar dit helaas pas na 10 maanden krijgt en ondervind.
nu wordt hij overprikkeld door onduidelijkheid,onverwachts geluid of geschreeuw,of boosheid van anderen
wij zien je veranderen,je bent jezelf niet
endat doet ons pijn ,wij kennen je zoniet endat is niet fijn.
wij hebben 1 keuze gemaakt, dat anderen voor jou zouden kunnen zorgen,
en jij 1 goede toekomst krijgt
maar helaas van deze keuze hebben wij nu spijt
zorginstellingen kunnen zo goed praten
je trapt erin, endat heb jezelf niet inde gaten.
je had 1 mooi appartement, van top tot teen aangekleed
alleen je kreeg geen duidelijkheid wat er allemaal ging gebeuren en bracht jou veel leed
tot jij met alle spullen smeet?
je werd boos door onmacht en onbegrip,geen veiligheid en de inboedel heeft het binnen 6wk moeten betreuren
hoe heeft dit kunnen gebeuren
het doet je als ouders heel veel verdriet
je zoon is je zoon niet ,dit leven wilt hij niet
soms ben je zover in gedachten,in jouw veilige wereld dat je niets hoort
maar geen struktuur/veiligheid/vertrouwen dat is wat jou het meeste stoort
wij hebben 1 keuze gemaakt wat voor jouw toekomst het beste zou zijn,
niet waar je nu zit dat geeft jou dagelijks veel pijn,
dit had nooit mogen gebeuren,dit is niet fijn.
wij ouders hebben zoveel verdriet,
dit verdiend 1 gezond kind nog niet
maar wij gaan verder met zoeken voor 1 betere plaats of instelling
maar zeker niet als nu, dat is voor jou 1dagelijkse kwelling
wij zorgen voor jou voor een waardig bestaan ook al ben je een autist
is het voor jou duidelijk dan kun jij toch heel de wereld aan,
jij hebt mij tenslotte moeder gemaakt,
en jij als mijn zoon heeft me diep geraakt
god had me niks beters kunnen schenken
ik zal altijd van je blijven houden,en altijd aan je denken
,Voor mijn aller liefste zoon
Communiseren is niet jouw ding,
bondig kort met kreten heeft voor jou meer zin
Gefrustreerd door de prikkels om je heen,
vol onbegrepen gevoelens, van top tot teen
Je raakt snel afgeleid door de dingen in je omgeving,
voor ons iets normaals voor jou een extreme beleving
De beelden die te snel op je afstromen,
de geluiden die overweldigend doorkomen
plotselinge gebeurtenissen verstoren je duidelijke beeld,
je raakt overstuur als iemand zomaar ineens met je speeld
plotselinge aanrakingen kun je ook niet plaatsen,
dan wil je het liefst iedereen van je af kaatsen
Te vol zijn door alle prikkels van buitenaf
moeite om alles te verwerken en dan doe je soms heel maf.
Het is voor anderen altijd erg makkelijk praten ,
ik ben benieuwd hoe ze ermee om zouden, gaan als ze in deze situatie zaten.
Voor "normale mensen" is het ook moeilijk om als autist te denken,
Maar structuur, rust, duidelijkheid en ruimte is het beste wat je jou kan schenken.
Als ze zich een beetje in autisme zouden verdiepen
zouden ze jou niet steeds in een moeilijke positie kiepen
Als iedereen jou als autist behandeld en bekijkt,
Ben je helemaal niet zo verkeerd dan je soms lijkt
En als ze rekening met je houden en rustig met je omgaan,
dan heb jij ook de kans je mannetje te staan.en kun je hopelijk deze wereld aan
Jij bent en blijft mijn LIEVE ZOON en hebt mij moeder gemaakt,
JIJ die me zo diep raakt,
Jij ben mijn zoon, voor mij zo gewoon,
ik zou jou niet willen missen juist omdat jij mij zo diep raakt
welke wegen we nog misschien,moeten gaan,samen zijn we sterk
en kunnen wij de hele wereld aan,
Dikke knuffel en de hy 5 van je mama
die zo ontiechelijk veel van je houd